Diegenen die 's nachts dromen in de stoffige hoeken van hun geest, worden overdag wakker en ontdekken dat het ijdelheid was. Het zijn de dagdromers die gevaarlijk zijn, want zij kunnen met open ogen hun droom tot werkelijkheid maken.


T.E. Lawrence
uit het inleidende hoofdstuk van de Zeven pilaren der wijsheid

Rond de wereld met de Snow Goose

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De bemanning

Schipper Nico (1960)
_______________________________________________________________________________

Geboren in Oostende aan de Belgische kust, mocht ik vrij vroeg nà mijn studies aan de slag gaan in een "fiduciaire" : een kantoor bestaande uit een boekhoudafdeling, een afdeling verzekeringen en bank, en een sociaal secretariaat. In 1990 werden ingevolge het bereiken van de pensioenleeftijd van mijn werkgever, de zaken opgesplitst. Mijn collega en ikzelf zagen onze kans om een vennootschapje op te richten en zo het sociaal secretariaat verder uit te bouwen. 22 jaren worstelden wij ons zij aan zij door het spinnenweb van Belgisch Sociaal Recht.  De laatste jaren kwam daar vrouwelijke hulp bij in de vorm van mijn 1ste matroos Sonja.

Sportief kan ik terugkijken op een mooie voetbalcarriere waar ik alle afdelingen tussen 2de nationale en 2de provinciale heb doorlopen.  Op 38-jarige leeftijd speelde ik mijn allerlaatste match. Een rustpauze  van enkele jaren volgde om uiteindelijk toch terug aan te treden in het zaalvoetbal.  Een kwetsuur en operatie hield mij echter nà een 3-tal jaren voorgoed aan de kant. 

Intussen was ik vader geworden van een dochter Kim (1987) en een zoon Wim (1989). Een nieuwe partner kwam mijn leven en mijn hart binnengewandeld. Als samengesteld gezin vonden wij in 1999 een huis in Veldegem, groot genoeg om onze 5 (!) kids te herbergen. Met vallen en opstaan (leeftijd van de kinderen 10, 11, 12, 13 en 14 jaar!) hebben wij ons deel gehad van opvoeding geven, maar terugkijkend mogen wij tevreden zijn met het resultaat.

Intussen broedden we verder aan ons zeilplan en met de aankoop van de Snow Goose begin 2009 werd een éénrichtingsstraat ingeslaan : no turning back .

Eerste en enige matroos Sonja (1961) 

Op 1 april werd ik een maandje te vroeg geboren te Torhout  (West-Vlaanderen). Zij die mij kennen weten dat dit dan ook de enige keer in mijn leven was dat ik ergens te vroeg kwam :-). Ik ben enige dochter gebleven (was ik dan zo’n lastig ding?) van 2 hardwerkende ouders. Na heel wat jaren uit pure noodzaak met de buurjongens gespeeld te hebben, werd het tijd voor de serieuze zaken. Ik studeerde af als schoonheidsspecialiste maar had ondertussen mijn eerste man leren kennen, en ik volgde hem in zijn zaak. Jaren heb ik keukens, slaapkamers, badkamers,... verkocht.

Tot de dag kwam dat ik besliste om mijn leven een andere wending te geven en we uit elkaar gingen. Ik nam mijn 3 dochters mee en verhuisde naar een ander dorp. Alwaar de nieuwe liefde in mijn leven (de schipper dus) ons vervoegde.

Door mijn scheiding werd ik werkloos want ik werkte immers mee met mijn man. Ik herschoolde me en ging aan de slag in een boekhoudkantoor. Later combineerde ik dit met een deeltijdse job bij mijn schipper.

Ik heb dus 3 dochters : Sara (1985), Dina (1986) en Arjan (1988) en ondertussen ook al een schoonzoon Tommy en een schoonzoon in spé : Stein. Mijn eerste kleinkind Sem is ondertussen net één jaartje oud geworden.

Sportief gezien ben ik vooral een passieve sporter. Of het moest zijn dat motorrijden onder sporten valt. Ik heb mij vooral beperkt tot het supporteren voor mijn dochters tijdens hun volleybalcarriere.

Het zeilen zelf heeft vooral Nico mij bijgebracht, want terwijl hij de eerste lessen volgde had ik de zorg over onze 5 kids.

Nico had een droom, reeds lang voor hij mij leerde kennen. Beetje bij beetje heeft hij mij warm gemaakt om hem in deze droom te volgen. Waar hij dan ook volledig in geslaagd is, zonder echt veel moeite te moeten doen :-). Zou ik op de dag van mijn geboorte (1 april) al voorbestemd geweest zijn om “gekke” dingen te doen? Want dit is wat vele mensen toch denken van onze plannen.

Ondertussen hebben we onze droomboot  gekocht, zijn we bezig met de inrichting/afwerking van onze Snow Goose, hopen we dat de laatste kids op hun eigen benen terechtkomen en tellen we af naar de vertrekdatum.

 

Let the show begin!